Financiële opvoeding in Mechelen: Praktische gids voor ouders

Het was in de zomer van 2018, tijdens een wandeling door de Bruul in Mechelen, dat mijn oudste zoon vroeg om een nieuwe videogame. Ik herinner me dat hij zei: «— Maar papa, je hoeft alleen maar je kaart tegen de machine te houden en het is betaald.» Op dat moment besefte ik dat hij geen enkel besef had van de arbeid die achter dat plastic kaartje schuilging. Voor hem was geld een onuitputtelijke digitale bron, geen fysiek middel dat verdiend en verdeeld moet worden.

Die avond aan de keukentafel besloten we het roer om te gooien. We introduceerden een systeem van wekelijks zakgeld, strikt gekoppeld aan een aantal basisregels. «— Als het op is, is het op,» zei ik tegen hem, terwijl we samen een oude glazen pot schoonmaakten om als spaarpot te dienen. Het was een leerproces met vallen en opstaan. In het begin gaf hij alles binnen tien minuten uit aan snoep bij de lokale bakker, om vervolgens de rest van de week met lege handen te staan wanneer zijn vrienden naar de bioscoop gingen.

Na verloop van tijd zag ik een verandering. Hij begon prijzen te vergelijken. Hij vroeg zich af of die ene aankoop wel echt nodig was. Het meest interessante was de discussie over de studentenjobs toen hij zestien werd. Hij begreep eindelijk dat tijd direct vertaald kon worden naar budget. In Mechelen hebben we het geluk dat er veel lokale mogelijkheden zijn voor jongeren, maar zonder de juiste basiskennis glipt dat geld net zo hard weer door hun vingers.

Mijn ervaring als vader en als iemand die dagelijks met cijfers werkt, heeft me geleerd dat we vaak te laat beginnen. We wachten tot ze hun eerste loon ontvangen om te praten over belastingen of sparen. Maar de fundamenten worden gelegd bij die eerste vijf euro per week. Het gaat niet om het bedrag, het gaat om de discipline en het maken van keuzes.